Ta Swenta Woyna – Ta Szwéntá Wojna (str. 7)

Stróna 7

TSW7

Jak bi to bić mogło? pitalibim sie Prawzie. iak bi
sie to stać mnało, ze bi Ludze ich własne Sczensćie zapo-
mneli, i tak przeciwko sobzie brosdzili, wtakowem wielkem
Zaslepseńu Rusak przeciwko swoiech własneg Piersi wikron-
czaio, a to usdrawzaionczo Renke, ktorna ich wiratowiwa i
Lećzi stakowo niezbawzennosćo i Odwasnosćo od sebzie mogo
odepchnonc? Tutai iest iedne doskonałe Rosprawzenie. Ze
bi tu musała iedna taiemna Mocz Gre mnec. Takowe
zdanie lezi wkazdem człowzecem Serczu, a te Regilige
wsistkego Narodu dawaio otem Swadectwo, gdis oni wros-
maitem Sposobzie o niewzidzialnech Moczach gadaly, wiech
mnostwach ze niektorne Narodi to wczale insego Boga
nieznaio, iako tego Diabła. To Słowo boskego Obiaw-
zenia rostwarza naiwprzod to Taiemnicze naieden spokoini
Sposob. Te swente Psismo mowzi o iedni Osobzie, któr-
nego ono Łgarzem naziwa, i iednem Oyczem tego samego,
i iednem Morderzem od Pocontku (Jana 8, 44), o iednem
Ksonzenćiu, ktorni w Powzetrzu panuie, o iednem Duchu,
ktorni swoie Sprawy w Dzećach Niedowzarstwa wikoniwa
(Efezow 2, 2); ono mowzi o Ksonzentach i Gwałtownech,
o Panach tego Swata, ktorzi w Cemnosćag tego Swata
panuio, i o złech Duchach pod Niebem (Efezow 6, 12); ono
mowzi otem Diable, ktorni chodzi iako Lew riczonczi, sukaionc
kogo bi Pozarł. (1. Piotra 5, 8). Ono skazuie te Osobi
Gruntemspraw tego Grzechowegoupadku i wsistkech strasliwech
Nastempow, ktornech on nał, iako Gruntemspraw tego wsist-
kego Złego, i tego, czo stego wichodzi Zginena, ktorne w
Swiećie sie pokazało, ai escze przidze. Ono opsisuie to
Osobe iakobi iednem Sprzećiwnikem Christusowem, ktorni
go zabził, i wsistkemni Srodkamni Łgi zroswazono Moczo
ktorno on posada, iego Krolestwo iego Koscoł suka abi
zepsować mogł, on suka tak długo, asten Czas przidzie, ze
on Łancuchamni Cemnosczi na wieky zwionzani i do Od-
chłani wrzuconi bendzie. (Obiawzenie S. Jana 20, 10.)
Ten Koscoł, ugruntowani na Opocze tego Słowa, ta Wiara
ukazuie wewsistkem gy Wisnanu, w Katechismnie, iw Piesnach
ius od Pocontku do Kazuie, a wsisczi Wierni wzidzeli i
wzidzo wtem iedinie dosic dokazana tich strasliwech Woien,
ktorne tenn Koscoł od pocontko do Walcenia mnał, io, te
czałe dziwne ius Przeisćie w Schweckechprzepozastkach, iako
i wsistke Doznana własnego Sercza i Ziwota. Tu iedinie
iest te wirozumnene tich niepoientech Sprawzaslebsenia i
Oczarzenia do znalezenia. wktornem ten dziseisi Swat sobzie
swoi własni Wondoł kopsie.
Jak bi to bicz mogło? Pitalibim szie prawzie. Jak bi
szie to stacz mniało, ze bi ludżie ich własne scénszczie zapo-
mnieli, i tak prżecziwko sobzie bróżdżili, w takowém wielkiém
zaszlepsiéniu rusák (?) prżecziwko swojéch własnéch pierszi wikrón-
cajó, a tó ûzdrawziajóncó rénke, którná ich wiratowiwá ji
lecÿ z takowó niezbawziénnoszczió ji ôdwaznoszczió ôd sziebzie mogó
ôdepchnóncz? Tutáj jest jedne doskonałe rozprawziénie. Ze
bi tu musziała jedná tajemná moc gre mniécz. Takowe
zdanie lezÿ w kazdém cłowziecém sércu, a te regilije
wsÿstkégo narodu dáwajó ô tém szwadectwo gdiz óni w roz-
majitém sposobzie ô niewzidżialnéch mocach gádalÿ, w jéch
mnóstwach, ze niektórne narodi to wcále jinségo Boga
nie znajó, jako tégo Diabła. To słowo boskégo Ôbjaw-
ziéniá roztwarżá nájwprżód tó tajémnice na jedén spokojnÿ
sposób. Te Szwénte Psismo mówzi ô jednÿ ôsobzie, któr-
négo óno łgarżém nazÿwá, ji jedném ôjcém tégo samégo,
ji jedném morderżém ôd pocóntku (Jána 8, 44), ô jedném
Ksziónzéncziu, którnÿ w powziétrżu panuje, ô jedném duchu,
którnÿ swoje sprawi w dżiecziach niedowziarstwa wikonÿwá
(Efezów 2, 2); óno mówzi ô ksziónzéntach ji gwałtownéch,
ô panach tégo szwata, którżi w cziémnoszcziach tégo szwata
panujó, ji ô złéch duchach pod niebém (Efezów 6, 12); óno
mówzi ô tém Diable, którnÿ chodżi jako léw ricóncÿ, sukajónc
kogo bi pozarł. (1. Piotra 5, 8). Óno skazuje te ôsobi
gruntém spráw tégo grżéchowégo ûpádku ji wsÿstkéch strasliwéch
nastémpów, którnech ón niáł, jako gruntém spráw tégo wsÿst-
kégo złégo, ji tégo, co z tégo wichodżi zginiéniá, którne w
szweczie szie pokázało, a ji esce prżidżie. Óno ôpsisuje to
ôsobe jakobi jedném sprżecziwnikiém christusowém, którnÿ
go zabził, ji wsÿstkémni szrodkamni łgi z rozwazónó mocó,
którnó ón posziadá, jégo Królestwo jégo Koszcziół suká, abi
zepsowacz mógł, ón suká tak długo, az tén cas prżidżie, ze
ón łancuchamni cziémnoszczi na wiekÿ zwiónzanÿ ji do ôt-
chłani wrżucónÿ béndżie. (Ôbjawziénie S. Jána 20, 10)
Tén Koszcziół, ûgruntowanÿ na ôpoce tégo słowa, ta wiara
ûkazuje we wsÿstkiém ji wiznaniu, w Katechizmnie, ji w pieszniach
juz ôd pocóntku dokázuje, a wsÿscÿ wierni wzidżieli ji
wzidzó w tém jedinie dosÿcz dokázaniá tich strasliwéch wojén,
którne tén Koszcziół ôd pocóntku do walcéniá mniáł, jo, te
cáłe dżiwne juz prżeczie w szweckéch prżepoziástkach, jako
ji wsÿstke doznania własnégo sérca ji zÿwota. Tu jedinie
jest te wirozumniénie tich niepojéntéch spráw zaszlépsiéniá ji
ôcarżéniá do ználéżiéniá, w którném tén dżisziejsÿ Szwat sobzie
swój własnÿ wóndół kopsié.

Słowo na dziś:

 morderż

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

1 + 18 =